Γνώμη λαγωοὺς εἶχε μηκέτι ζῴειν, πάντας δὲ λίμνης εἰς μέλαν πεσεῖν᾽ ὕδωρ, δθούνεκ' εἰσὶν ἀδρανέστατοι ζῴων, ψυχάς τ' ἄτολμοι, μοῦνον εἰδότες φεύγειν. Ἐπεὶ δὲ λίμνης ἐγγὺς ἦσαν εὐρείης, καὶ βατράχων ὅμιλον εἶδον ἀκταίων βαθέην ἐς ἰλὺν ὀκλαδιστὶ πηδώντων, Κι ἐπεστάθησαν. Καί τις εἶπε θαρσήσας· « Αψ νῦν ἴωμεν· οὐκέτι χρεὼν θνήσκειν· ὁρῶ γὰρ ἄλλους ἀσθενεστέρους ἡμῶν. »