Lepores, de summis negociis tractaturi, in unum locum congregati sunt.
Erat autem huius causa, communi scilicet ordinare consilio qualiter innato
timori resistere possent, nec sic pre omnibus bestiis timidi haberentur.
Facto itaque conventu, unus eorum, ab eminenti loco silencium indicens,
magnis vocibus exclamavit : Nature equidem obviandum est, et usu et viribus
resistendum, ut fortes et audax consuetudo altera fiat natura. Ad huius
ergo clamorem omne Leporum vulgus terrore concutitur, et se mal[l]e mori
quam talem plus timorem pati omnes una voce dixerunt, et data fide iuraverunt,
quod, cum primo timor eos invaderet, lit[t]us adirent et de summis rupibus
in mare se mitterent submergendos. Cum hec ita tractarent, ecce homines
in equis cum canibus adveniunt, venandi studia promittentes. Hii veniunt
et isti fugiunt, iurata petentes euqora. Sed Ranarum palus interposita
dum profugos istos suscipit, tota plebs Ranarum fugere cepit, et vada
festinatis saltibus resonabant. Hiis igitur visis, unus Leporum restitit,
et ait : O celeres socii, frenate turpem fugam, et inhibete timorem, considerantes
quod nichil vivat expers timoris. Ecce enim timor Ranarum nostrum timorem
fugit. Omni igitur quod vivit suum habet iudicem et dominum. Revertamur
ergo, nostre nature consencientes, que nusquam exui potest. Placuit itaque
omnibus consilium, et ad agnita nemora revertuntur, et modo metuunt, modo
secure vivunt.
Moralitas. Omnis homo sui soli et patrie leges et consuetudines libenter
ferre debet; quia vanum est loca mutare. Omnis enim regio servat quod
fugias, et ubique invenies tuum superius.