Quamvis sublimes debent humiles metuere,
Vindicta docili quia patet sollertiæ.
Vulpinos catulos aquila quondam sustulit,
Nidoque posuit pullis escam ut carperent.
Hanc persecuta mater orare incipit,
Ne tantum miseræ luctum importaret sibi.
Contempsit illa, tuta quippe ipso loco.
Vulpes ab ara rapuit ardentem facem,
Totamque flammis arborem circumdedit,
Hosti dolorem damno miscens sanguinis.
Aquila, ut periclo mortis eriperet suos,
Incolumes natos supplex vulpi
tradidit.