Vulpinos catulos Aquila rap[uit], et in nid[um], ut pull[is] escam dar[et],
apposuit. Vulp[is] Aquil[am] rog[a]b[at], ut catulos suos sibi redd[eret].
Aqui[la] contemnens Vulp[em], quasi esset inferior. At V[ulpis] plena
dolor[e] ab ara ignem rap[uit] cum facula, et arbor[em] circumd[edit],
damnis miscens sanguinem. Aquila, ut a periculo mortis eriperet suos,
incolomes natos supplex Vulp[i] reddid[it].
Ut quamvis sublimes sint opibus, tamen humiles metuere debent.