Laudatis utiliora quæ contempseris,
Sæpe inveniri testis hæc narratio est.
Ad fontem cervus, cum bibisset, restitit,
Et in liquore vidit effigiem suam.
Ibi dum ramosa mirans laudat cornua
Crurumque nimiam tenuitatem vituperat,
Venantum subito vocibus conterritus,
Per campum fugere cpit, et cursu levi
Canes elusit. Silva tum excepit ferum;
In qua retentis impeditus cornibus
Lacerari cpit morsibus sævis canum.
Tum moriens edidisse vocem hanc dicitur:
O me infelicem, qui nunc demum intellego,
Utilia mihi quam fuerint quæ despexeram,
Et, quæ laudaram, quantum
luctus habuerint.