Qui se laudari gaudent verbis subdolis,
Seræ dant pnas turpi pænitentia.
Cum de fenestra Corvus raptum caseum
Comesse vellet, celsa residens arbore,
Hunc viditVulpis, deinde sic cpit loqui:
O qui tuarum, corve, pinnarum est nitor!
Quantum decoris corpore et vultu geris!
Si vocem haberes, nulla prior ales foret.
At ille, dum etiam vocem vult ostendere,
Emisit ore caseum; quem celeriter
Dolosa vulpes avidis rapuit dentibus.
Tum demum ingemuit Corvi deceptus stupor.
Hac re probatur, ingenium quantum valet,
Virtute et semper prævalet
sapientia.