Δρῦν αὐτόριζον ἄνεμος ἐξ ὄρους ἄρας ἔδωκε ποταμῷ· τὴν δ᾽ ἔσυρε κυμαίνων, πελώριον φύτευμα τῶν πρὶν ἀνθρώπων. Πολὺς δὲ κάλαμος ἑκατέρωθεν εἱστήκει ἐλαφρὸν ὄχθης ποταμίας ὕδωρ πίνων. Θάμβος δὲ τὴν δρῦν εἶχε, πῶς ὁ μὲν λίην λεπτός τις ὢν καβληχρὸς οὐκ ἐπεπτώκει, αὐτὴ δὲ τόσση φηγὸς ἐξεριζώθη. Σοφῶς δὲ κάλαμος εἶπε· « Μηδὲν ἐκπλήσσου· σὺ μὲν μαχομένη ταῖς πνοαῖς ἐνικήθης, ἡμεῖς δὲ καμπτόμεσθα μαλθακῇ 8 γνώμη, κἂν βαιὸν ἡμῶν ἄνεμος ἄκρα κινήσῃ. » Κάλαμος μὲν οὕτως. Ὁ δέ γε μῦθος ἐμφαίνει μὴ δεῖν μάχεσθαι τοῖς κρατοῦσιν, ἀλλ᾽ εἴκειν.