Ἐκάθευδε νύκτωρ ἐργάτης ὑπ' ἀγνοίης φρέατος ἐγγύς. Τῆς Τύχης δ᾽ ἐπιστάσης ἔδοξ᾽ ἀκούειν· « Οὗτος, οὐκ ἐγερθήσῃ; μή σου πεσόντος αἰτίη παρ᾽ ἀνθρώποις ἐγὼ λέγωμαι, καὶ κακὴν λάβω φήμην. Ἐμοὶ γὰρ ἐγκαλοῦσι πάντα συλλήβδην, ὅσ᾽ ἂν παρ᾽ αὑτοῦ δυστυχῇ τις, ἢ πταίη.