Vulpes invitavit Cyconiam ad prandium, liquidaque cibaria ei in patella
apposuit, que illa (nec) sumere nec scivit, nec potuit. Vulpe igitur saturata
que modum sumendi scivit, Cyconia ieiuna recessit et vacua. Deinde post
breve tempus Cyconia Vulpi vicem rederre non neglexit, ipsamque invitatam
ad cenam in domum suam introduxit, et bonas epulas in vitrea ampulla ei
preposuit, monuitque eam ut diligenter comederet. At illa, cum pre angustia
vasis cibum attingere non posset, se delusam cognoscens, erubuit valde.
Tunc ait ei Cyconia : Si bona ministrasti, bona recipe; si minus, hoc
nobis indulge.
Moralitas. Sic monemur aliis facere que nobis fieri cupimus, quia munus
dat munus et geminos calaphos (sic pro colaphos) non numquam rederre solet
unus.