Vulpis ad coenam prior inuitauit Ciconiam, et posuit illi in scutella
sorbitiunculam; et satiari non potuit. Esuriens et uerecunda abiit Ciconia.
Post paucos dies rogat Ciconia Vulpem, ut ueniret ad coenam. Ciconia in
lagena posuit cibos, et prior sumere coepit; deinde hortatur Vulpem. Vulpis
sensit iniuriam. Et ait ei Ciconia : Dum bona dedisti, accipe : si dedignaris,
ignosce.
Nullum deridere alium, et qui uerbis se deludent, ita uere fatigantur
iniuria.