Canicula feta, volens catulos edere, cum locum aptum non inveniret, vicinam
rogavit, Caniculam, ut eam in hospicio suo colligeret, donec partus suos
in lucem protulisset. Vicina itaque benivola, videns illam in angustiis
positam, exaudivit eam et audacter intrare precepit. Partu vero facto,
statim iussit ut illa sibi aliud inveniret hospicium, quia eam pre angustia
domus pati non potuit. Illa autem, recenti partu adhuc languida, instat,
et rogat eam ut paciatur usque dum catuli sui ludere possint et saltare,
et hospicia (sic), victa precibus, concessit ei quod optavit. Post hec
vero, dum catulos ludere videret et saltare, iterum eam monuit ut exiret
domum suam et aliam acquireret, et yemps erat media. Mater ergo catulorum
rursus ait ad illam : Quo animo potes talia loqui, et ita nos urgere,
cum iam gelidus Boreas nives volvat et glacialis bruma omnem bestiam constringat?
Sed age misericorditer nobiscum et humane, tol(l)erando nos usque ad amena
estatis tempora, cum exire poterimus et discurrere. Hospita igitur, iterum
placata, usque ad estatem eos toleravit. Facta ergo estate, iussit illam
sine omni contradictione domum suam vacuare, quia nec prece nec precio
ipsam de cetero pati vellet. Videns ergo illa quod prece nichil amplius
faceret, ivit ad minas et ait : Debilis est satis vestra potestas, et
mirum est si putetis quod sola nos omnes expellere possitis. Meo ergo
consilio verbis vestris parcatis, quia fortes sunt modo catuli mei et
feroces. Quot si minari volueritis, ve vobis, ve pellibus vestris! et
domus quam vestram dicitis, in nostros veniet usus.
Moralitas. Sic callidi simplices quosque decipiunt, et blandis adulacionibus
primo eos supplantant. Post hec a bonis suis et domibus eos violenter
eliminavit (sic pro eliminant).