Λύκων παρῆσαν ἄγγελοί ποτ᾽ εἰς ποίμνην, ὅρκους φέροντες καὶ βέβαιον εἰρήνην, ἐφ᾽ ᾧι λάβωσι τοὺς κύνας πρὸς αἰκίην, δι' οὓς μάχονται καὶ κοτοῦσιν ἀλλήλοις. Μωρὴ δὲ ποίμνη καὶ τὰ πάντα βληχώδης πέμπειν ἔμελλεν. Αλλά τις γέρων ἤδη κριός, βαθείη φρικὶ μαλλὸν ὀρθώσας, « Καινῆς γε ταύτης, » εἶπε, « τῆς μεσιτείης· ἀφύλακτος ὑμῖν πῶς ἐγὼ συνοικήσω, δι᾽ οὓς νέμεσθαι μηδὲ νῦν ἀκινδύνως ἔξεστι, καίτοι τῶν κυνῶν με τηρούντων ; »