Ἤριζον ἐλάτη καὶ βάτος πρὸς ἀλλήλας . Ἐλάτης δ᾽ ἑαυτὴν πολλαχῶς ἐπαινούσης Καλὴ μέν εἰμι καὶ τὸ μέτρον εὐμήκης, καί, τῶν νεφῶν σύνοικος, ὀρθίη φύω 1. στέγη τε μελάθρων εἰμί, καὶ τρόπις πλοίων, δένδρων τοσούτων ἐκπρεπεστάτη πάντων· » βάτος πρὸς αὐτὴν εἶπεν· « Ην λάβης μνήμην τῶν πελέκεών τε τῶν ἀεί σε κοπτόντων, τῶν πριόνων τε τῶν ἀεί σε τεμνόντων, βάτος γενέσθαι καὶ σὺ μᾶλλον αἱρήσῃ. Απας ὁ λαμπρὸς τῶν ἐλαττόνων μᾶλλον καὶ δόξαν ἔσχει, χὐπέμεινε κινδύνους.»