δ Ὁ τελμάτων ἔνοικος, ὁ σκιῇ χαίρων, ὁ ζῶν ὀρυκτοῖς βάτραχος παρ᾽ εὐρίποις 1, εἰς γῆν παρελθών, ἔλεγε πᾶσι τοῖς ζῴοις, ἰατρὸς εἶναι φαρμάκων ἐπιστήμων οἵων τάχ᾽ οὐδεὶς οἶδεν, οὐδ᾽ ὁ Παιήων”, ὃς Ολυμπον οἰκεῖ καὶ θεοὺς ἰατρεύει. « Καὶ πῶς, » ἀλώπηξ εἶπεν, « ἄλλον τήσῃ, ὃς σαυτὸν οὕτω χωλὸν ὄντα μὴ σώζεις; »