- Ξύλινόν τις Ἑρμῆν εἶχεν· ἦν δὲ τεχνίτης. σπένδων δὲ τούτῳ καὶ καθ᾿ ἡμέρην θύων, ἔπρασσε φαύλως. Τῷ θεῷ δ' ἐθυμώθη· χαμαὶ δ᾽ ἀπεκρότησε τοῦ σκέλους ἄρας. Χρυσὸς δὲ κεφαλῆς ἐῤῥύη καταγείσης, ὃν συλλέγων ἄνθρωπος εἶπεν· « Ερμείη, σκαιός τις εἶ σύ, καὶ φίλοισιν ἀγνώμων, ὃς προσκυνοῦντας οὐδὲν ὠφέλεις ἡμᾶς, ἀγαθοῖς δὲ πολλοῖς ὑβρίσαντας ἠμείψω. Τὴν εἰς σὲ καινὴν εὐσέβειαν οὐκ ᾔδειν. » Καὶ τοὺς θεοὺς Αἴσωπος ἐμπλέκει μύθοις, βουλόμενος ἡμᾶς νουθετεῖν πρὸς ἀλλήλους· Πλέον οὐδὲν ἕξεις σκαιὸν ἄνδρα τιμήσας, ἀτιμάσας δ᾽ ἂν αὐτὸν ὠφεληθείης.