Quisquis torpentem passus transisse iuuentam
nec timuit uitae prouidus ante mala
confectus senio, confectus senio, postquam grauis affuit aetas,
heu frustra alterius saepe rogabit opem.
Solibus ereptos hiemi formica labores
distulit et breuibus condidit ante cauis.
Verum ubi candentes suscepit terra pruinas,
aruaque sub rigido delituere gelu,
pigra nimis tanto non aequans corpore nimbos
In propriis laribus humida grana legit.
Decolor hanc precibus supplex alimenta rogabat
Quae quondam querulo ruperat arua sono :
Se quoque, maturas cum tunderet area messes,
Cantibus aestiuos explicuisse dies.
Parvula tunc ridens sic est affata cicadam
(nam uitam pariter continuare solent) :
Mi quoniam summo substantia parta labore est,
Frigoribus mediis otia longa traho.
At tibi saltandi nunc ultima temora restant,
Cantibus est quoniam uita peracta prior.