Qui se committit homini tutandum improbo,
Auxilia dum requirit, exitium invenit.
Columbæ
sæpe
cum fugissent milvum,
Et celeritate pinnæ vitassent necem,
Consilium raptor vertit ad fallaciam,
Et genus inerme tali decepit dolo:
Quare sollicitum potius ævum ducitis
Quam regem me creatis icto fdere,
Qui vos ab omni tutas præstem injuria?
Illæ credentes tradunt sese milvo.
Qui regnum adeptus cpit vesci singulas,
Et exercere imperium sævis unguibus.
Tunc de reliquis una Merito plectimur,
Huic spiritum prædoni quæ
commisimus.