Κυσίν ποτ' ἔχθρα καὶ λύκοις συνειστήκει. Κύων δ' Αχαιός ᾑρέθη κυνῶν δήμου στρατηγὸς εἶναι. Καὶ μάχης ἐπιστήμων φόρο ἔμελλεν, ἐβράδυνεν. Οἱ δ᾽ ἐπηπείλουν, εἰ μὴ προάξει τὴν μάχην τε συστήσει. « Ακούσατ', » εἶπεν, « οὗ χάριν διατρίβω, τί δ' εὐλαβοῦμαι· χρὴ δ᾽ ἀεὶ προβουλεύειν. Τῶν πολεμίων μὲν τὸ γένος ὧν ὁρῶ πάντων και εξαιρείας σε ἕν ἐστιν· ἡμῶν δ᾽ ἦλθον οἱ μὲν ἐκ Κρήτης οἱ δ᾽ ἐκ Μολοσσῶν εἰσιν, οἱ δ᾽ Ἀκαρνάνων, ἄλλοι δὲ Δόλοπες, οἱ δὲ Κύπρον ἢ Θράκην αὐχοῦσιν· ἄλλοι δ᾽ ἄλλοθεν. Τί μηκύνω ; τὸ χρῶμα δ᾽ ἡμῖν οὐχ ἥν ἐστιν ὡς τούτοις, ἀλλ᾽ οἱ μὲν ἡμῶν μέλανες, οἱ δὲ τεφρώδεις, ἔνιοι δὲ λαμπροὶ καὶ διάργεμοι στήθη, ἄλλοι δὲ λευκοί. Πῶς ἂν οὖν δυνηθείην εἰς πόλεμον ἄρχειν, » εἶπε, κ τῶν ἀσυμφώνων πρὸς τοὺς ὅμοια πάντ᾽ ἔχοντας ἀλλήλοις ; [Συμφωνία μέγιστον ἀγαθὸν ἀνθρώποις · τὸ δὲ στασιάζον ἀσθενές τε καὶ δοῦλον.]