Λέοντα φεύγων ταῦρος εἰς ἐρημαίην σπήλυγγα κατέδυ ποιμένων ὀρειφοίτων, ὅπου τράγος τις, χωρὶς αἰπόλου μείνας, ἐμβάντα ταῦρον τοῖς κέρασιν ἐξώθει. Ὁ δ᾽ εἶπεν· « Οὐ σέ, τὸν λέοντα δ᾽ ἐκκλίνω. Ανέξομαί σου μικρὰ τῆς ἐπηρείης· ἐπεὶ παρελθέτω με, καὶ τότε γνώσῃ πόσον τράγου μεταξὺ καὶ πόσον ταύρου.