Αὔλαξι λεπτὰς παγίδας ἀγρότης πήξας, γεράνους σποράων πολεμίας συνειλήψει. Τοῦτον πελαργὸς ἱκέτευε χωλεύων· ὁμοῦ γὰρ αὐταῖς καὶ πελαργὸς ἡλώκει· « Οὐκ εἰμὶ γέρανος· οὐ σπόρον καταφθείρω· πελαργός εἰμι (χὴ χρόη με σημαίνει), πτηνῶν πελαργὸς εὐσεβέστατον ζῴων· τὸν ἐμὸν τιθηνῶ πατέρα καὶ νοσηλεύω. Κἀκεῖνος, « Ὦ πελαργέ, τίνι βίῳ χαίρεις οὐκ οἶδα, » φησίν· « ἀλλὰ τοῦτο γινώσκω· ἔλαβόν σε σὺν ταῖς τἆργα τἀμὰ πορθούσαις· ἀπολῇ μετ᾿ αὐτῶν τοιγαροῦν, μεθ᾽ ὧν ἥλως. » [Κακοῖς ὁμιλῶν, ὡς ἐκεῖνοι μισήσῃ, κἂν μηδὲν αὐτὸς τοὺς πέλας καταβλάψης.]