Ευτεκνίης ἔπαθλα πᾶσι τοῖς ζῴοις ὁ Ζεὺς ἔθηκε· πάντα δ' ἔβλεπε κρίνων. Ἦλθεν δὲ καὶ πίθηκος ὡς καλὴ μήτηρ, πίθωνα γυμνόν, σιμόν, ἠρμένη κόλποις. Γέλως δ᾽ ἐπ᾿ αὐτῷ τοῖς θεοῖς ἐκινήθη. Ἡ δ᾽ εἶπεν οὕτω· « Ζεὺς μὲν οἶδε τὴν νίκην ἐμοὶ δὲ πάντων οὗτός ἐστι καλλίων. » Ὁ λόγος δοκεῖ μοι πᾶσι τοῦτο σημαίνειν, τὸν αὐτὸς αὑτοῦ πᾶς τις εὐπρεπῆ κρίνει. Ἑρμῆς ἅμαξαν ψευσμάτων τε πληρώσας ἀπάτης τε πολλῆς καὶ πανουργίης πάσης, ἤλαυνε διὰ γῆς, ἄλλο φύλον ἐξ ἄλλου σχέδην ἀμείβων καὶ μέρος τι τῶν ῥώπων νέμων ἑκάστῳ μικρόν. Ὡς δὲ τῷ χώρῳ σαν τῷ τῶν Ἀράβων ἐπῆλθε καὶ διεξήει, λέγουσιν αὐτοῦ συντριβεῖσαν ἐξαίφνης ἐπισταθῆναι τὴν ἅμαξαν. Οἱ δ᾽, ὥσπερ πολύτιμον ἁρπάζοντες ἐμπόρου φόρτον, ἐκένωσαν αὐτήν, οὐδ᾽ ἀφῆκαν εἰς ἄλλους ἔτι προελθεῖν γῆν πολοῦντας ἀνθρώπους. Ἐντεῦθεν Ἄραβές εἰσιν, ὡς ἐπειράθην, ψεῦσταί τε καὶ γόητες, ὧν ἐπὶ γλώσσης οὐδὲν κάθηται ῥῆμα τῆς ἀληθείης.