Haud facile est prauis innatum mentibus ut se
muneribus dignas supplicioue putent.
Forte canis quondam, nullis latratibus horrens
nec patulis primum rictibus ora trahens,
mollia sed pauidae summittens uerbera caudae,
concitus audaci uulnera dente dabat.
Hunc dominus, ne quem probitas simulata lateret,
iusserat in rabido gutture ferre nolam.
Faucibus innexis crepitantia subligat aera,
quae facili mota signa cauenda darent.
Haec tamen ille sibi credebat praemia ferri,
et similem turbam despiciebat ouans.
Tunc insultantem senior de plebe superbum
aggreditur, tali singula uoce monent :
Infelix, quae tanta rapit dementia sensum,
munera pro meritis si cupis ista dari ?
Non hoc uirtutis decus ostentatur in aere,
Nequitiae testem sed geris inde sonum.