Mustela apprehend[it] mu[rem] fugientem; cepit eam Homo. Et M[u]s[tela]
: Rogo, parce mihi, quia a molestis muribus purgaui domum tuam. R[espondit]
Ho[mo] : Non causa mea facis; nam si pro me fecisses, gratum haberem,
et darem tibi ueniam. Name ideo mures necas, ut comedas; reliquias nostras,
quas illi erant rosuri, totas deuoras. Noli imputare uanum beneficium.
Sic locutus; improba cito deperit.
Qui, dum se praestare dicunt, sic laedere potius memorantur.