Asellus et Bos uno sociati iugo trahebant. Bos dum conatur paulo ualidius
incedere aegro cornu, Asellus ipse negabat (n)ullum leuamen accipere.
Solus a[ra]t[ru]m [trahens] Bos cornu [corruit], et confestim mortuus
est. Asinum Bobulcus carne Bouis exaggerat. Qui multas inter plagas ruptus
cecidit, et expirauit media [uia] pondere colllapsus. Tua (sic pro Tunc)
Volucres aduenientes ad praedam conuolant, dicentes : Si te precanti mitem
exhibuisses Boui, non iam inmaturo nos interita pasceres tuo.