Facta est societas inter Hominem et Serpentem, et tali condicione erant
unanimes, ut Homo singulis diebus lac in vasculo Serpenti daret, et Serpens
Hominem ditavit. Homo itaque, dives factus et potens, quodam tempore,
ut debuit, Serpenti grates retulit, qui[a] per eum diviciis (h)abundaret
et honoribus. Cui Serpens respondit : Ego, utrum volo, vel bene vel mane
facere possum, et divicias, cum placet, confero; si michi displicet, collatas
aufero. Quod cum Vir Mulieri narravit, ait illi Mulier : Si ita es[t]
ut dicis, melius michi videtur ut eum iam dives interficias, quam ut aliquando
iratum sencias et subtractis istis opibus in pauper[i]em redeas. Sedit
(sic) Viro consilium Mulieris, et uno die, cum solito more lac Serpenti
preberet, socium caput ascia fundere conatus est. Sed Serpens callidus
in antris se traxit, et lapis ictum recepit et vulnus. Serpens igitur,
iratus et statim ad vindictam egressus, oves Rustici invasit, et plurimas
earum inutiles reddidit. Sequenti quoque die filium eius in cunis interfecit.
Tunc ait Homo Mulieri : Consilium tuum fuit inutile; unde ut melius michi
consulas nobis est necesse. Et ait illa : Nescio quid facias melius, quam
quod cum eo in primum, si possibile sit, redeas fedus. Homo igitur cum
lacte suo petit antrum offensi socii, temptaturus si munere lactis possit
placari. Vocatus ergo ad prandia, Serpens de spelunca respondit et quid
Rusticus vellet interrogavit. Et ait ille : Lac ex more defero, et amissam
graciam vestram supplex reposco. Tunc Serpens dixit ei : Vix poterit fieri
quod reddamur amici quales prius fuimus, sed aliqua simul habere poterimus.
Afferte ergo lac ut soletis, et, eo ante speluncam posito, recedere debetis,
et merces vestra bona erit, et ita erimus adhuc, si velitis, amici; sed,
nisi fallor, neuter de cetero bene credet alteri. Quia, cum ego videro
vulnus lapidis, memor ero semper securis, et tu, cum cunas videris, presens
erit memoria Serpentis.
Moralitas. Amicicia semel graviter lesa, vix solet fieri quod de cetero
sit omnimodis integra.