Vulpi lascivienti occurrit Ursa; que illam rogavit ut se sibi subponeret
ad coitum. Indigna[ta] autem Ursa quod bestia tam modica indebito modo
interpellaverit eam de stupro, et comminando, ei interdixit ne de cetero
huius modi rem expeteret, ne contra salutem suam agere videretur, dixitque
illi : In quacumque hora te de hoc scelere me sollicitante[m] invenero,
ego te avide comprehendam et avidius confringant (sic). Ille respondit
: Non te molestet quod exido; quia certissime scias quia quod de te cogitavi,
quantumcumque renitaris, explebo. Ad hec verba Ursa vehementer irascitur,
et ut Vulpem comprehendat fugientem, instanter insequitur. Sed Vulpes,
Ursam effugere non valens, inter spinas acutissimas et vire(c)ta, cepit
hac et illac discurrere. Sed hostis, per omnes viarum difficultates, animus
fractus est eius, insecuta, donec inter ipsas spinas et lenta numina (sic)
implicita resedit. Vulpes igitur, videns quod in laqueum, quem illi tenderat,
inciderit, per aliam cicuit viam, et voluntatis sue conpos effecta, secundum
id quod ei predixerat, libidinem suam explere non distulit. Ursa vero
Vulpis ammiratur audaciam, et quia se defendere non potuit, et subiecta
est non volens. Cui Vulpes dixit : Nulla ex vobis, que magne estis bestie,
contemptibiliter irrideat quod non vobiscum agere decreverimus.
Moralitas. Sic sepe hominis perversi astucia prevalet, et virtutem potencium
malorum vincit potencia.