Estivo tempore Lupus post nimiam voraginem dormire cepit, et disiectis
membris aditum posterioris orificii apertum habuit. Scarabo autem per
posteriora, que aperta invenit, introivit, cepitque titillare dormientem,
donec evigilavit. Sic igitur Lupus, hostem intrinsecus senciens, nec valens
eiicere, gravi periculo se subiici debere timuit. Inter itaque anxietatem
Scarabo per viam qua venerat egreditur. Quem Lupus, ut vidit, indignans
quod vermiculus tam modicus sibi timorem incusserit, sic ait : Si te scivissem
secreta ventris mei invasisse, non tantum timuissem. Scarabo respondit
: Manifestum erit cuius vires prevaleant, quando ad certandum progressi
fuerimus. Placuit itaque Lupo vires suas experiri in vermiculo, et utrobique
certamen promittitur. Lupus vero bestias inmensas et feroces convocat,
que omnes Cervum, quia elegantis erat forme, ducem exercitus eligunt.
Processuri igitur ad pugnam in ordine constituto incedunt. Sed Lupus,
antequam bellum committatur, hac voce suos ammonuit : O insignes bestie
que advocate estis, vires vermiculorum quos cernitis ne timeatis; tantum
posteriora nostra ne introeant, omni[bus] modis precavete. Unde communi
consilio actum est ut quelibet bestiarum asserem culo alligaret, qui hostes
ne introirent prohiberet. Ex adversa parte omne genus muscarum convocatur,
que et alas habent ad volandum et ad seviendum acutissimis armantur aculeis.
Assunt oestri, vespe, apes, cymphes (sic), musce, et dominus ipse Scarabo,
cum universo comitatu suo, quem contra vim tantarum bestiarum poterat
convocare. Primo igitur conflictu Cervus signifer acies inpetit; quem
oester et vespa velud acutissimis iaculis figunt in pectore, ceteris nondum
pervenientibus ad certamen. Expertus itaque Cervus ferocissimi hostis
iacula et toto confusus corpore, valido conamine retro ventum cum sonitu
emisit, cuius inpulsu asser, quem pro clipeo ad posteriora suspenderat,
fractus est, et sic dux primus hosti terga dedit, dirupto taliter assere,
in quo tocius exercitus ro bur erat fiducie. Lupus ceteros in fugam hortatur.
Fugiamus, ait, instantissime, qu[i]a nulla spes esse poterit comitibus,
ubi dux ipse, tante virtute contritus, exspiravit.
Moralitas. Sic omnis exercitus de facili concutitur, cum viderit ducem
suum vel succumbere, vel terga vertere.