Corvus quidam pennas Pavonis mire pulchritudinis invenit. Versans igitur
eas et circumspiciens, honestum putat, si eis circumdatus incedere posset.
Depositis itaque porpiis pennis et penitus evulsis, oculatas illas Pavonis
pennas artificio quo potuit sibi aptavit. Incedens ergo in hiis, tamquam
regio contectus ornatu, gloriose inter Pavones discussione pennarum, se
illis non solum conferre, sed preferre cepit. Qui, ut viderunt eum sibi
dissimilem, contemptui eum habuerunt, maxime quod gestus sui honoris pennis
debito dissidere viderentur. Abiens ergo sic contemptus, accommodati honoris
faleras adiecit (sic pro abiecit), propriasque pennas reinduit, suisque
similibus, ut ante solebat, se coniunxit. Viderant autem consocii Corvi
eum sub pennis Pavonis gloriose incedentem, quomodo se a consorcio suo
despective subtraxerat, et nunc ipse, ab ipso ante despecti, deterius
eum respicere ceperunt, et communicato inter se consilio penitus eum abiecerunt.
Sicque actum est ut nec hiis nec illis posset associari.
Moralitas. Ista similitudo adaptetur illis, qui, sui habitus formam, ut
suum propositum, contempnenetes, alieno decore et incedenti honore se
induunt. Sed cum hiis minime proficere possunt ad hoc quod indebite assumpserunt,
ignominiose cadere merentur, et tunc eciam ad id quod comtemptive abiecerunt
assumi demerentur.