Fur in spineto, dormiens sub alba spina, Sathanam adesse sompniavit,
et excusso sopore, dum respicit, quem in sompnis viderat, presentem habuit.
Et dixit Sathan ad illum : Care sodalis et semper sine fine fidelis, satis
cognosco quod tibi de iure propicius ero, et vie tue et studia que geris
meo sunt digna favore. Quibus se diligenter institeris, meum procul dubio
sencies auxilium, et invocato nomine meo securis (sic pro securus) intrabis
ubique. Fur igitur, hiis monitis audacior factur, fit eciam sceleracior,
et memoriam sui rectoris servans, in viis suis prosperatur. Tandem tamen
captivatus, iudici tradit(ur)us et dampnat(ur)us, ductus est eciam ad
furtas (sic pro furcas) furtorum solvere penas. Dum ergo sic trahitur,
dum viliter tractatur, Sathanam in quo confidebat, invocat. Qui protinus
astans ait : Ecce assum, ne dubites. Deinde cum ad locum tormenti venit,
iterum Dominum suum vocat. Cui dampnatorum Dominus : Paciens esto, inquit,
in omnibus, quia pacienca omnia vincit. Tandem vero laqueo cervici inposito,
tercio defensorem suum invocat, dicens : Necessitas verum amici prebet
experimentum. Ergo si quid potes, adiuva quod tempus postulat aut res.
Moneo te per albam spinam que nostri federis est testis et obses. Et Dyabolus
ait : Hactenus secure militasti ope nostra; nunc autem pulchrum erit videre
qualis miles velis esse per te.
Moralitas. Sepe videmus fallaces a fallacibus decipi et artem arte deludi,
et precipue qui in Dyabolo credit, ille deceptus erit.