Humanitati qui se non accommodat
Plerumque poenas oppetit superbiæ.
Cicada acerbum Noctuæ convicium
Faciebat, solitæ victum in tenebris quærere
Cavoque ramo capere somnum interdiu.
Rogata est ut taceret. Multo validius
Clamare occepit. Rursus admota prece
Accensa magis est. Noctua, ut vidit sibi
Nullum esse auxilium et verba contemni sua,
Hac est adgressa garrulam fallacia:
Dormire quia me non sinunt cantus tui,
Sonare citharam quos putes Apollinis,
Potare est animus nectar, quod Pallas mihi
Nuper donavit; si non fastidis, veni;
Una bibamus. Illa, quæ arebat siti,
Simul gaudebat vocem laudari suam,
Cupide advolavit. Noctua, obsepto cavo,
Trepidantem consectata est et leto dedit.
Sic, viva
quod negarat, tribuit mortua.