Βόες μαγείρους ἀπολέσαι ποτ᾽ ἐζήτουν, ἔχοντας αὐτοῖς πολεμίην ἐπιστήμην. Καὶ δὴ συνηθροίζοντο, πρὸς μάχην ἤδη κέρατ᾽ ἀποξύνοντες. Εἷς δέ τις λίην γέρων ἐν αὐτοῖς πολλὰ γῆν ἀροτρεύσας, « Οὗτοι μὲν ἡμᾶς, » εἶπε, « χερσὶν ἐμπείροις σφάζουσι καὶ κτείνουσι χωρὶς αἰκίης”. ἦν δ᾽ εἰς ἀτέχνους ἐμπέσωμεν ἀνθρώπους, διπλοῦς τότ' ἔσται θάνατος· οὐ γὰρ ἐλλείψει τὸν βοῦν ὁ θύσων, κἂν μάγειρος ἐλλείψη. [Ὁ τὴν παροῦσαν πημονὴν φεύγειν σπεύδων ὁρᾶν ὀφείλει μή τι χεῖρον ἐξεύρῃ.]