Ὁδοιπορῶν ἄνθρωπος εἰς ἐρημαίην, ἑστῶσαν εὗρε τὴν Ἀληθίην μούνην. Καί φησιν αὐτῇ· « Διὰ τίν᾽ αἰτίην, κούρη, τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ἐρημίην ναίεις; » Ἡ δ᾽ εὐθὺ πρὸς τάδ' εἶπεν ἡ βαθυγνώμων· « Ἐν τῷ πάλαι γὰρ παρ' ὀλίγοισιν ἦν ψεῦδος, νῦν δ᾽ εἰς ἅπαντας εἰσελήλυθε ψεῦδος. Εἰ δ᾽ ἔστιν εἰπεῖν, καὶ κλύειν βεβούλησαι, ὁ νῦν πονηρὸς βίοτος ἐστιν ἀνθρώπων.