Paruula progeniem terrae mandauerat ales,
qua stabat uiridi caespite flaua seges.
Rusticus hanc fragili cupiens decerpere culmo,
uicinam supplex forte petebat opem.
Sed uox implumes turbauit credula nidos
suaserat et laribus continuare fugam.
Cautior hos remeans prohibet discedere mater :
Nam quid ab externis perficietur ? ait.
Ille iterum caris operam mandauit amicis.
At genitrix rursum tutior inde manet.
Sed postquam curuas dominum comprendere falces
frugibus et ueram sensit adesse manum :
Nunc, ait, o miseri, dilecta relinquite rura,
cum spem de propriis uiribus ille petit.