Vastantem segetes et pinguia culta ruentem
liquerat abscisa rusticus aure suem,
ut memor accepti referens monimenta doloris
ulterius teneris parceret ille satis.
Rursus in excerpti deprensus crimine campi
perdidit indultae perfidus auris onus.
Nec mora, praedictae segeti caput intulit horrens,
poena sed indignum congeminata facit.
Tunc domini captum mensis dedit ille superbis,
in uarias epulas plurima frusta superbis,
Sed cum consumpti dominus cor quaereret apri,
impatiens fertur quod rapuisse cocus,
rusticus hoc iustam uerbo compescuit iram,
affirmans stultum non habuisse suem :
Nam cur membrorum demens in damna redisset
atque uno totiens posset ab hoste capi ?
Haec illos descripta monent, qui saepius ausi,
numquam peccatis abstinuere manus.