Caluus petiit a uicino Hortulano, ut daret sibi de melonibus. Ille deridens
dixit : Vade, Calue, u[ade], C[alue], uel nolo meos dare melones, quia
tu rusticus es. Hieme et aestate semper habeat mala tua caluaria : muscae
et tabani super front[em] tuam, qui comedant et bibant sanguinem de ipso
capite caluo, et postea stercorizent. Caluus iratus, euaginans gladium,
apprehendit capillos eius, ut interficeret. Hort[u]l[anus], accipiens
unum melonem, percussit Caluum in fronte. Caluus praeualens amputauit
caput eius.
Qui nec petentibus bona tribuunt, neque bonis sermonibus uel responsis
tribuunt.