Quidam Homo habuit Uxorem sibi contrariam et adversantem, et ibat cum
servis suis ad torrentem, ut ex eo deduceret aquas ad faciendam piscinam.
Et exigebant ab eo servi, ut escas secum tollerent, quibus post laborem
reficerentur. Sic, inquit Homo, opus est. Euntes ergo tollite cibaria
de Uxore mea; verumptamen non dicatis ei, quod hoc sit ex mea voluntate
vel quod ego eis refici debeam. Abierunt itaque, secundum consilium domini
sui dicentes : Opus grave nobis iniunctum est; sed desunt nobis cibaria,
quia ipse Dominus noster parcus est nec refici vult. Et ait Mulier : Ipse
quidem, sicut dignus est, in perpetua sit abstinencia; sed ego veniam
et largiter vobis amministrabo. Insecuta est eos hora prandii, portans
secum omnem rerum sufficienciam, et precepit eos discumbere, viro suo
ad opus stante. Cum autem inciperent eomedere, accessit Vir, ut et ipse
cibum caperet, et resedit iuxta Mulierem. Sed illa, videns quia Vir eius
vellet comedere, cepit se ab ipse elongare. Vir autem ad illam se traxit.
Cum autem sic in contrarium niterentur, Mulier elongando, Vir accedendo,
ipsa forte in alveum fluentis aque corruit et submersa est. Occurrerunt
ergo servi secus fluvium ad vadum quoddam, ut eam ibi comprehenderent.
Quibus ait Dominus : Frustra eam in decurrentibus aquis queritis; exspectate
eam ad ortum fluminis, et illuc properate, quia, ut solebat vivens contra
me niti, sic mortua contra impetum nititur fluvii.
Moralitas. Si(c) perversa tibi fuerit mulier, noli cum ea contendere,
quia, sicut pellem ei abstrahere non potes, sic vero perversitatem ipsius
exstirpare non prevalebis.