Accidit aliquando, quod duo Lupi sibi invicem occurreunt, et, confabulantes,
de hoc ceperunt agere inter se, quod homines naturaliter Lupos odiunt,
et eos inclamant, etiam cum nichil mali eis facere intendunt. Et dixit
unus ad alterum : Homines numquam viderunt nos aliquid boni facere, sed
si semel viderint nos benefacere, credent deinceps similiter nos velle
facere. Respondit alter : Quid boni poterimus facere, ut hoc exemplo bona
de nobis sperentur? Alter dixit : Exeamus foras de hoc nemore, et quia,
in labore agrorum sunt homines, adiuvmus eos manipulos colligere. Sic
ergo egressi de silva in campum venerunt, et collegerunt manipulos, sicut
condixerant. Nec mora : statim ut viderunt homines Lupos in agro, cum
clamore valido sunt eos insecuti. Ammirati sunt Lupi et dixerunt : Quid
sibi vult hoc quod sic nos inclamant isti, cum, non malum, sed bonum ipsorum
moliamur? Redeamus ergo, ait alter, et sicut consuevimus agamus. Sive
enim bonum, sive malum fecerimus, homines semper habebunt nos exosos.
Moralitas. Sic enim de malis hominibus : cum expectatam mercedem et favorem
non receperunt, statim a bono opere torpescunt.