Leo et Homo fuerunt socii, et dextras dederunt pacis et amicicie; sed,
it assolet inter bonos amicos, orta est inter eos semel discordia, ipsis
de nobilitate disceptantibus et audacia, et ait [Homo] Leoni : Venite
mecum, et huius rei veritatem vobis monstrabo. Venerunt ergo ad villam
et in ea depictum fuit in pariete qualiter homo leonem interfecerat; ostendit
itaque Homo Leoni picturam, et ait : Ecce forcior est homo leone, utpote
victor eo qui victus est. Cui Leo : A quo facta est pictura hec, ab homine
vel a leone? Respondit Homo : Picturam constat hominis esse, non leonis.
Vera refers, inquit Leo, et homo que vult pingere potest. Leo autem pingere
nescit. Sed modo sequere me, et ego ducam te ubi rei veritas clarius apparebit.
Et duxit Hominem Leo ad regis curiam. Rex autem ille lacum habuit in quo
e[ran]t leones rapti, et homines rei trudebantur a leonibus devorandi.
Illis moram facientibus in curia, adductus est homo potens et nobilis,
regis inimicus, qui multas regi fecerat iniurias Reus ergo mortis, traditus
est leonibus, qui, prede cupidi, laniatis menbris eius, in momento eum
exterminaverunt. Tunc Leo, inde recedens, assumpsit Hominem secum, et
duxit eum in desertum, ubi ipse conversari et habitare solebat. Euntibus
igitur illis alius leo ingens et fortis occurrit. Qui, salutato Leone,
interrogavit eum quare Hominem illum secum duceret, dicens : Debet ipse
latebras nostras circuire et considerare ubi laqueos ponat, quibus nos
depiciat. Male ergo partitur (sic pro parcitur) rustico isti. Unde, si
vos ipsum non curatis, michi saltem devorandum dimittite. Non sic erit,
ait Leo ductor hominis. Non enim decet socium meum sub ducatu meo perire.
Homo igitur, audita feritate leonis eum devorare volentis, ad socium suum
clamavit, eius ope salvari cupiens. Postquam ergo hostis ille recesserat,
Leo Hominem de contencione sua interrogat, et quid de pictura et re vera
sibi videatur inquirit. Magna est, inquit Homo, harum rerum differencia,
et magna est virtus et nobilitas tua.
Moralitas. Verba, operibus confirmata, majori(bu)s sunt auctoritatis,
quam ea que sunt sine operibus.