Canis, a iuventute sua venacionibus aptus, senio autem debilis redditus,
Leporem cepit, sed illum retinere non potuit. Unde iratus Dominus suus
acriter eum corripuit. Cui ait Canis : Cor quidem adhuc habeo; sed solitis
viribus careo; dentes enim, mei senio excussi, ausus meos decipiunt, predam
non valentes servare. Olim fortis eram et laudibus dignus; nunc ergo dampnor
inmerito, senio torpento gravatus.
Moralitas. Hec fabula vult senes non despici, quorum iuventus meruit laudari,
quia, quodquod (sic pro quotquot) sumus, ad hanc metam tendium et pervenire
cupimus.