Tu qui nasute scripta destringis mea,
Et hoc jocurum legere fastidis genus,
Parva libellum sustine patientia,
Seueritatem frontis dum placo tuæ
Et in coturnis prodit Æsopus novis:
Utinam nec umquam Pelii in nemoris jugo
Pinus bipenni concidisset Thessala,
Nec ad professæ mortis audacem viam
Fabricasset Argus opere Palladio ratem,
Inhospitalis prima quæ Ponti sinus
Patefecit in perniciem Graium et Barbarum.
Namque et superbi luget Æetæ domus,
Et regna Peliæ scelere Medeæ jacent,
Quæ, sævum ingenium uariis involvens modis,
Illinc per artus fratris explicuit fugam,
Hic cæde patris Peliadum infecit manus.
Quid tibi videtur? Hoc quoque insulsum est, ait
Falsoque dictum, longe quia vetustior
Ægea Minos classe predomuit freta,
Justique vindicavit exemplum imperi.
Quid ergo possum facere tibi, lector Cato,
Si nec fabellæ et juvant nec fabulæ?
Noli molestus esse ominino litteris,
Majore exhibeant ne tibi molestiam.
Hoc illis dictum qui stultia nausiant
Et, ut
putentur sapere, cælum vituperant