Præcepto monitus sæpe te considera.
Habebat quidam filiam turpissimam,
Idemque insignem pulchra facie filium.
Hi speculum, in cathedra matris ut positum fuit,
Pueriliter ludentes forte inspexerunt.
Hic se formosum jactat; illa irascitur
Nec gloriantis sustinet fratris jocos,
Accipiens quid enim? cuncta in contumeliam.
Ergo ad patrem decurrit læsura inuicem,
Magnaque invidia criminatur filium,
Vir natus quod rem feminarum tetigerit.
Amplexus ille utrumque et carpens oscula
Dulcemque in ambos caritatem partiens,
Cotidie inquit speculo vos uti volo,
Tu formam ne corrumpas nequitiæ malis,
Tu faciem ut
istam moribus vincas bonis.