Λύκος πλανώμενος <ποτ'> ἐν ἐρήμοις τόποις,
κλίνοντος ἤδη πρὸς δύσιν Ὑπερίονος,
δολιχὴν ἑαυτοῦ τὴν σκιὰν ἰδὼν ἔφη·
« Λέοντ' ἐγὼ δέδοικα, τηλικοῦτος ὤν ;
πλέθρου τ' ἔχων τὸ μῆκος, οὐ θηρῶν ἁπλῶς
πάντων δυνάστης ἀθρόων γενήσομαι ; »
Λύκον δὲ γαυρωθέντα καρτερὸς λέων
ἑλὼν κατήσθι'· ὁ δ' ἐϐόησε μετανοῶν·
« Οἴησις ἡμῖν πημάτων παραιτία. »