Λέων ποτ᾽ ἐπεβούλευεν ἀγρίῳ ταύρῳ καὶ προσποιηθεὶς Μητρὶ τῶν θεῶν θύειν, καὶ τὸν ταῦρον ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἠρώτα. Κἀκεῖνος ἥξειν εἶπεν, οὐχ ὑποπτεύσας. Ἐλθὼν δέ, καὶ στὰς ἐπὶ θύρας λεοντείους, ὡς εἶδε θερμοῦ 1 πολλὰ χαλκία πλήρη, σφαγίδας, μαχαίρας βουδόρους νεοσμήκτους, πρὸς τῇ θύρῃ δὲ μηδέν, ἀλλὰ δεσμώτην ἀλεκτορίσκον, ᾤχετ᾽ εἰς ὄρος φεύγων. Ἐμέμφεθ᾽ ὁ λέων ὕστερον συναντήσας. Ὁ δ᾽, « Ἦλθον, » εἶπε, « καὶ τὸ σύμβολον δώσω· οὐκ ἦν ὅμοιον θῦμα τῷ μαγειρείῳ. »