Lupus in cubile (sic) suo per tempus, ut menses haberet, quo plures posset
delitias frui, maximam congregauerat praedam. Vulpis ut haec agnouit,
uenit ad eius cubile; tremula inquit uoce : Recte non uidi te; tristis
fui per dies, quia non peragrauisti in iis. Lupus liuore ait : Non de
me sollicita uenisti, sed ut aliquid accipias; non gratis uenisti : scio
te fraudem petere. His uerbis ualde irata, Vupl[is] Pastorem ouium adiit,
et dixit illi : Ageres mihi gratias, si tibi inimicum gregis tui hodie
tradidero, et iam non sis sollicitus? Pastor : Seruiam tibi, et tribuam
quicquid uolueris. Illico clausam ostendit Lupum, quem protinus lancea
peremit, et aemulam de alieno saturauit Vulpem. Deinde ipsa, cum in uenatores
incideret comprehensa, a canibus laniata ait : Modo maiora feci mala,
et modo pereo, qui (sic) alterum feci occidere.
Qui aliis nocet , timeat ne noceatur ab altero.